رذل مادر زاد

       رذل مادرزاد

 

هرکه با من ریخت طرح دوستی شیاد بود

هر که را منجی دل پنداشتم، صیاد بود

 

آن که عمری وعده ی خوش بر من دیوانه داد؛

حیله گر بود و حسود و رذل مادرزاد بود

 

حرف هایش بوی غم می داد، هنگام سخن

قول های او سراسر سست و بی بنیاد بود

 

هیچکس بر سهم و حقش نیست قانع، این زمان

هرکجا را پا نهادم عرصه ی بیداد بود

 

با چنین نامردمی ها هیچ کس بی غصّه نیست

جای موج خنده بر لب ناله و فریاد بود

 

سال ها بر این جهان پست دل بستم ولی

من ندانستم که آن در عقد صد داماد بود

              تهران  ١٣٥٦ مرداد ماه

 

شاعر : فصل الله نکولعل آزاد

Www.fazlollahnekoolalazad.blogfa.com