شعر خدا

.

شعرِ خدا

ابليس ! اى خداى بديها ! تو شاعرى

من بارها به شاعريت رشك برده ام

شاعر تويى كه اين همه شعر آفريده اى

غافل منم كه اين همه افسوس خورده ام

عشق و قمار شعر خدا نيست، شعر توست

هرگز كسى به شعر تو بى اعتنا نماند

غير از خدا كه هيچ يك از اين دو را نخواست

در عشق و در قمار كسى پارسا نماند

زن شعر توست با همه مردم فريبى اش

زن شعر توست با همه شور آفريدنش

آواز و مى كه زاده ى طبع خدا نبود

اين خوردنش حرام شد آن يك شنيدنش !

در بوسه و نگاه تو شادى نهفته اى

در مستى و گناه تو لذّت نهاده اى

بر هر كه در بهشت خداى طمع نبست

دروازه ى بهشت زمين را گشاده اى

اما اگر تو شعر فراوان سروده اى

شعر خدا يكى ست ، ولى شاهكار اوست

شعر خدا غم است، غم دلنشين و بس

آرى ، غمى كه معجزه ى آشكار اوست !

دانم چه شعرها تو گفته اى او نگفت

يا از تو بيش گفت و نهان كرد نام را

اما اگر خدا و تو را پيش هم نهند

آيا تو خود كدام پسندى كدام را ؟

شاعر : نادر نادرپور

Www.lalazad.blogfa.com

Www.fazlollahnekoolalazad.blogfa.com