لوح خاطر

ملکهی شعر ایران؛ سیمین بهبهانی

1 1

ای آنکه گاهگاه ز من یاد میکنی
پیوسته شاد زی که دلی شاد میکنی

گفتی: برو، ولیک نگفتی کجا رود
این مرغ پرشکسته که آزاد میکنی

پنهان مساز راز غم خویش در سکوت
باری، در آن نگاه، چو فریاد میکنی

ای سیل اشک من! ز چه بنیاد میکنی؟
ای درد عشق او! ز چه بیداد میکنی؟

نازکتر از خیال منی، ای نگاه! لیک
با سینه کار دشنهی پولاد میکنی

نقشت ز لوح خاطر سیمین نمیرود
ای آن که گاهگاه ز من یاد میکنی

شاعر: سیمین بهبهانی

نوشته شده توسط فضل الله نکولعل آزاد در دوشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱ |