ن و القلم

ساخت وبلاگ
           نون و القلم

صمد پرست نه ای چون سرِ صنم داری 

زهست بی خبری تا غمِ عدم داری 

 

ز حادثات جهان دل بکن به میل قدیم 

حدوث را به هوس از پسِ قِدم داری 

 

به کُنه خویش نگر تا که خویش دریابی 

که از جمال حقیقت دوصد رقم داری 

 

تو جام گیر ز توحید و طعنه زن به صنم 

که در شراب حقیقت هزار جم داری 

 

زماء و طین اگرت روح آدمی خالی ست 

چه نفس ناطقه ی خویش متهم داری ؟

 

صفات؛ پرتو ذات است در اصالت امر 

تو سیر کن به سلوکش دگر چه کم داری؟ 

 

قلم چرا همه دم در هوای نان زده ای 

تو در کتاب نگر نون و القلم داری 

 

چو شستشوی دهی جان و تن به چشمه ی نور 

به یک نگاه بسی راه در حرم داری 

 

لطایفی ست به دیوان قدس لم یزلی 

چو نیک در نگری جامع الحکم داری 

 

شهید ؛ شاهدِ معشوق سامی و باقی ست 

به خون سُرخ بسی کارِ محتشم داری 

 

شفق به نورِ فلق عطر رستگاری توست 

به [ لا ] سفر کن اگر حسرت [ نعم ] داری

 

شاعر : مجید شفق

Www.fazlollahnekoolalazad.blogfa.com

 

 

           باده ی معرفت !

که گفتت به دار فنا میروی ؟ 

تو زینجا به مُلک بقا میروی !

 

ز ( غمخانه) راهت به گلخانه است 

ببین از کجا تا کجا میروی !

 

مبین خویش را تا خدا بین شوی

چو بیخود شدی تا خدا میروی !

 

نوایی بر آر از دل حق پرست 

وگرنه بسی بینوا میروی !

 

بنوشی اگر باده ی معرفت 

به میخانه ی کبریا میروی 

 

بسی پر بهایی به بازار غم 

چرا این چنین کم بها میروی ؟

 

ز بیماری دل پریشان مباش 

که زینجا به دار الشفا میروی

 

همه جای هستی سرای خداست

وگر از زمین تا سما میروی 

 

شفق بنگر این آسمان را به شوق

که با مهر خود تا خدا میروی 

 

شاعر : مجید شفق

Www.fazlollahnekoolalazad.blogfa.com

 

...
نویسنده : بازدید : 1 تاريخ : جمعه 8 دی 1396 ساعت: 9:02